Eriks boekenlijstje 2020

Eriks boekenlijstje 2020

Erik Devogelaere
Erik Devogelaere
1.060,00
32 mensen steunen deze actie.
Nog 4 dagen.

De tien beste boeken van 2020

Hier zijn we weer met ons jaarlijks narcistisch mini-project: de tien beste boeken van 2020.

Verschillende mensen polsten al naar dit lijstje. Nu je met pensioen bent, en zeker met corona, heb je ongetwijfeld veel gelezen. Ben ik nu eindelijk een influencer, of toch gewoon een boomer?

Hoe werkt het lijstje?

Zelfde principe als voorgaande jaren. Per 40 euro gift van jullie verschijnt een boek op deze pagina. We beginnen op nummer 10 en na 400 euro verschijnt boek nummer 1. Vanaf 40 euro gift ontvang je volgend jaar een fiscaal attest (waarmee je 45% van dat bedrag terugkrijgt).

Elk boek krijgt een beetje commentaar. Dat klinkt erudieter dan het is (al doe ik natuurlijk wel aan wat name dropping om indruk te maken). Op die manier kan je zelf aanvoelen of het boek iets voor jou zou zijn of net helemaal niet.

Zo merkte ik dit jaar dat boeken van jonge Nederlandse schrijvers (m/v/x) me niet echt raken, wat de vele lovende recensies en literaire prijzen ook beloven. ‘Vallen is als vliegen’ van Marion Uphoff, of ‘De avond is ongemak’ van Marieke Lucas Rijneveld, zware thema’s, mooie zinnen, maar ik was niet mee. Dus toch alleen maar boomer?

Echte non-fictie staat ook niet in het lijstje. Natuurlijk is ‘De Bourgondiërs’ van Bart Van Loo een leuk boek en heb ik genoten van ‘Wat is sexy’ van mijn goede vriend filosoof Hans Maes en van ‘Een redelijk leven’ waarin Marc Didden terugkijkt.

Veel leesplezier, maar net niet in de top-10:

  • ‘Bittere Tijden’ van Mario Vargas Llosa, over de bittere machtsstrijd en de rol van de CIA in Centraal-Amerika in de jaren 50
  • 'Het meisje dat ik achterliet’ van Shusaku Endo. Wie? Ik ook niet. Klein boekje uit 1964, nu vertaald. Wie geeft mij eens een korte cursus Japanse literatuur, want vandaag denk ik dat iedereen daar schrijft zoals Murakami
  • ‘Nieuwjaar’ van Julie Zeh. Weeral een heel ander boek van deze Duitse straffe madam. Speelt zich af in het door Brigiet en mij zo gekoesterde Lanzarote
  • ‘Testament’ van de Zweedse Nina Wähä, over een grote familie in het hoge Noorden die niet helemaal of helemaal niet functioneert. Zag ik later in een boekenwinkel staan onder de rubriek ‘familieromans’. Grapjas.

10.Utopia Avenue – David Mitchell

De nieuwste Mitchell vertelt het verhaal over de beste nooit bestaande rockgroep in de jaren 60. Met veel cameo’s van echte rock-and-rollers zoals de jonge David Bowie, John Lennon en tutti quanti. Vier bandleden en hun manager die hun vele verschillen opzij zetten om samen muziek te maken. Lijkt een boek voor 60-plussers, maar jonge vrienden, dat kerngegeven van samen muziek maken is niet veranderd.

9.La Florida – Laila Lalami en Beschavingen – Laurent Binet

Beide boeken zijn heel erg verschillend, maar wel origineel. Ze bekijken allebei dezelfde tijdsperiode en locatie, namelijk de ‘ontdekking’ van Amerika in de 16de eeuw.
‘La Florida’ vertelt het verhaal van de eerste ‘veroveringen’ met veel vallen en opstaan door de ogen van Estevanico, een Marokkaanse meegereisde slaaf die (volgens Wikipedia) echt bestaan heeft. ‘Beschavingen’ gaat nog een paar stappen verder. Daar steken de Inca’s de oceaan over en veroveren grote delen van ons continent. Echt een ‘wat als?’ verhaal.

8.Uit het leven van een hond – Sander Kollaard

Volgens mister Google is een novelle een fictief proza-verhaal dat langer is dan een kort verhaal en korter dan een roman. Dan beslissen we nu dat dit boek een novelle is. Eén dag uit het leven van Henk wiens hond ziek is. Doet af en toe denken aan het prachtige ‘Stoner’ van John Williams, er gebeurt niet zo veel in een dag van een gewone medemens.
Een citaat: ‘Levenslust: willen leven. Uit die bron stroomt de rest: willen opstaan, willen eten en drinken, willen werken, willen lachen en lezen en praten en dansen en met de hond wandelen…En willen liefhebben niet te vergeten.’

7.Klein Engeland – Jonathan Coe

Ik las dit boek in januari 2020. Centraal thema zijn de jaren voorafgaand aan het Brexit-referendum. Geeuw, hoor ik je denken, de Brexit, been there. Toch beschrijft Coe erg mooi hoe gewone mensen verschillend naar dezelfde problemen (migratie, identiteit) kijken en steeds moeizamer met elkaar praten. Erg relevant met de live bestorming van het Capitool nog op ons netvlies
Ook mooi in die reeks van ouder wordende schrijvers die een goed boek (over vriendschap en de tijd die verstrijkt) schrijven is ‘Er is een kans’ van Richard Russo.
Minder mooi in die reeks van ouder wordende schrijvers is ‘Op het eerste gezicht’ van Nick Hornby. Te routineus, komaan Nick, je kan beter.

6.Een tijd van leven – Erich Maria Remarque

Wie dit boekenlijstje al een tijdje volgt ziet elk jaar een Remarque (vooral bekend van ‘Van het westelijk front geen nieuws’) terugkomen. Een Duitse soldaat die even naar huis mag, en ziet hoe de oorlog verloren is en alles uiteenvalt. Dit boek is meer dan 65 jaar oud, vorig jaar prachtig heruitgegeven, met een echt rood leeslint.

5.De opgang – Stefan Hertmans

Niemand van jullie die dit niet kent ondertussen. Geen krant of tijdschrift zonder groot interview met Hertmans over dit verhaal over de SS’er die in zijn Gents huis woonde. Volgens het beproefd concept van zijn vorige boeken (geschiedenis vermengd met eigen leven en overpeinzingen). De overwinnaars schrijven de geschiedenis, maar je krijgt hier een genuanceerd beeld van hoe mensen meegetrokken worden in een verwerpelijke ideologie, en hoe familieleden daar ook mee moeten leven.

4.Het echte leven – Adeline Dieudonné

Soms loopt het toch raar. Vrij Nederland koos dit boek als Thriller van het jaar (niet dat ik vandaag nog Vrij Nederland echt lees, dat is meer dan 40 jaar geleden, maar hun Thrillergids is top) . Het is verdorie een Belgische schrijfster en ik heb er nog nooit van gehoord. Toch twee landen in België? Ook weer over een disfunctioneel gezin. Maar tegelijk razend spannend geschreven. Kort, net 5.000 regels. Meer moet dat niet zijn.
Ook leuk in de categorie betere zwembadliteratuur, of gewoon zwembadliteratuur: ‘In Hechtenis’, de laatste van Nicci French, Saint X van Alexis Schaitkin, of Susie Steiner met ‘Een onbekend leven’. Trauma’s over verdwenen zussen of verdronken broers waren alomtegenwoordig in 2020.

3.Max, Mischa en het Tet-offensief – Johan Harstad

‘Een klein leven’ van Yanagihara (mijn boek van het jaar in 2016), maar dan zonder het overvloedige drama. Ja het is een hele turf, 1230 bladzijden geeft je soms het gevoel in de Bijbel te lezen, zo dun zijn de blaadjes. Geen novelle dus. Toch maar lezen zeg ik, zeker als de lottrekking beslist heeft dat jij pas op 31 augustus zal gevaccineerd worden. Een paar mooie personages wiens verhaal in New York samen komt. Met sprongen naar de Vietnam-oorlog en terug. Speelt zich een groot stuk af in de theaterwereld. Dat lijkt me alvast een pluspunt voor mijn intellectuele vrienden.

2.De kolibrie – Sandro Veronesi

Ik heb in 2020 één keer geweend bij het lezen. Dat was toen het hoofdpersonage beschreef wat hij voelde bij de dood van zijn dochter. Ik weet het, het zijn maar woorden achter elkaar getikt op een laptop. Maar als je ze zo op papier zet, dan stop je met lezen en denk je aan je eigen prachtige kinderen. Mooi boek, zonder dat het over een disfunctioneel gezin gaat.

1.De ontembare – Guillermo Arriaga

Mexicaan. Scenarioschrijver van o.a. Babel en Amores Perros. ‘Deze roman staat in brand’ staat op de kaft. Voor één keer klopt dit verkooppraatje. 825 pagina’s aan een razend tempo. Je slaat het buiten adem dicht op het einde. Zo jammer dat het al gedaan is. Gaat over de band tussen een wolf in Mexico-stad en een wolf bij de Inuits. En hoe die twee verhaallijnen logisch bij elkaar horen. Dit boek werd mij aangeraden door een 81-jarige man. Op leeshonger staat geen leeftijd. Ik ben nu al nieuwsgierig over welke boeken ik jullie op mijn 81-ste ga vertellen.

Wie steunt deze actie?